Scrappen bij Francine

Of beter gezegd, een supergezellige dag in Monnickendam.

Zondagmorgen vroeg opgestaan, alhoewel, zo vroeg was het nu ook weer niet. Om 8 uur op en toen na een klein ontbijtje van 2 boterhammen en een kop Senseo onder de douche gesprongen. Snel de laatste spullen bij elkaar gezocht en in de auto gestapt om de rit naar Monnickendam te maken. Routebeschrijving lezen valt toch niet mee, want je moet ook nog eens op het verkeer letten en zorgen dat je geen afslagen mist.

Van te voren even Monnickendam op de kaart opgezocht en het lag (ligt nog steeds ;) ) ten noordoosten van Amsterdam. Dus zou je verwachten dat de routebeschrijving je dan ook de oostelijke rondweg rondom Amsterdam laat rijden. Maar nee hoor, deze stuurt je vrolijk linksom de westelijke ringweg op. Uiteraard ook nog door een 80 km per uur zone (je kent dat tegenwoordigwel, zo een met trajectcontrole). Vervolgens moet je nog enorm goed uit je doppen kijken, wil je niet een afslag missen. Maar al met al ging ik goed. Totdat ik opeens Purmerend op mijn route beschrijving zag staan en ik in twijfelen werd gebracht. Want ik zag ook iets van Zaandam er op staan. Enfin afslag genomen en stuk gereden toen ik bedacht dat ik helemaal verkeerd reed. Op rustig stukje voor het rode stoplicht nog eens grondig de routebeschrijving doorgenomen en toen kwam ik er achter dat ik weer terug de snelweg op moest. Ik was kennelijk aanvankelijk toch goed gereden.

Gelukkig kwam ik niet superverlaat aan. Francine had mij al gewaarschuwd dat ik de afslag naar haar straat toe zou missen als ik niet goed oplette, hetgeen ook gebeurde. Maar fout was snel gecorrigeerd. Vrijwel gelijktijdig met mij stapte ook Maaike na een aantal minuten bij Francine binnen.

Maaike

Lekker met zijn drieen en kleine Marleentje koffie gedronken en een stuk kwarktaart gegeten (zie stukje bij beetje blog), waarna wij aan de scrap gingen. En met wij bedoel ik niet alleen Francine, Maaike en ondergetekende. Maar ook een driejarige (of bijna driejarige). En creatief dat ze is.

Later in de middag enorm gelachen om en met Frank. Genoten van Robin.

Francine - Mijn scrapvriendin en mede Olympus-fotografe



Kortom een zeer geslaagde dag, die zeker voor herhaling vatbaar is. Francine, dank je voor je gastvrijheid en het laten genieten van je geweldige kinderen.

Hare Poezelige Hoogheid

Dit is Lappie, onze Poezelige Hoogheid. Ze vind zichzelf echt een prinsesje en vrouwtje (ikke dus) ben slechts haar bediende. Als mevrouw iets van mij gedaan wil krijgen, dan gaat ze zitten op het ladekastje, waarop ook mijn snij-apparaat sta, zo dat ik niets kan doen. Als ik dan niet onmiddelijk in actie kom, begint Hare Poezelige hoogheid flink te kreunen. Nee, niet miauwen, maar kreunen. Net zolang totdat ik reageer, waarop ze dan hooghartig miauwt. Vervolgens moet ik haar verwennen. Dat wil zeggen aaien vanaf haar nek tot het puntje van haar staart (en nee, dat mag inderdaad nooit!! op eigen initiatief) of ik moet ter plekke alles laten vallen en opspringen om mevrouw van water te voorzien uit haar persoonlijke wastafel. Immers Poezelige Hoogheden drinken niet uit waterbakjes, dat ik wat voor de plebs onder het kattenvolk (haar adoptiefbroer Teigetje dus). En dan moet haar bediende het niet wagen om slechts de kraan te laten druppelen, nee ze wil dan het liefst nog dat ik haar gadesla tijdens het drinken. Dit alles onder het mom "Kijk eens hoe goed ik dat kan".

Eten is een heel ander verhaal. Als Poezelige Hoogheid eet je nooit uit een bakje, ok... alleen dan als je echt enorme honger hebt, maar anders doe je dat niet. Neen, een Poezelige Hoogheid wil haar eten van een speciaal voor haar gekochte matje (placemat in de volksmond). Niet te veel en niet te weinig. Nat voer is voor het gewone volk, nee Hare Poezelige Hoogheid eet alleen kwaliteits droogvoer. Dus waag het niet met een ordinaire zak "poes" voer van een of andere Super, nee alleen het beste is goed genoeg. Dus "Royal Canin" en sinds kort ook de "One" brokjes. Aangezien het "plebs" ook in huis rondparadeert moet het eten van Hare Poezelige Hoogheid op commando worden gedoseerd. Let wel, haar commando.

Snoepjes, nou liever niet, maar als het niet anders kan dan graag de "Catnip" snoepjes uit de dierenspeciaalzaak.

Spelen, dat doet een Hoogheid niet, dus hoe brengen wij onze tijd dan wel door.

1. Met het naar buiten staren

2. Met slapen op de Koninklijke Sofa (lees bedbank)

3. Met het slapen in de Koninklijke Watervoorziening (wastafel)

Update 2.

In de kerstvakantie gingen M. en ik op bezoek bij mijn collega informatiekunde. Hij en zijn vriendin wonen in een geweldig appartement op de 21e verdieping dat uitkijkt op de Hofpleinfontein in Rotterdam Centrum. Mijn collega had mij al gezegd, dat ik maar mijn fotocamera mee moest nemen, want het uitzicht was werkelijk fenomenaal. Zo gezegd, zo gedaan. Foto's waren niet zoals collega dacht van het weidse uitzicht, maar voornamelijk van de vijver. Dank Pa, dat ik je statief mag hebben. Hij kwam goed van pas.

Verder overheerlijk gegeten en gezellig nagetafeld / geborreld. Al met al een supergeslaagde avond.

Hier de foto's.