Rode Duivel op doktersbezoek

Gisteravond om 18:00 uur werden wij samen met onze kater Teigetje en prinsessenpoes Lappie verwacht bij Dierenkliniek de Perzikgaard voor hun (zwaar verlate) jaarlijkse inentingen.
Op de weg heen was Teigetje opvallend rustig, terwijl Lappie klaaglijk zat te miauwen in haar bakje. Bij de dierenarts in de wachtkamer was ons Teigermans ook nog rustig en dat gold ook nog toen Lappie haar onderzoekje en prikje kreeg.
Mejuffrouw Lappie was kerngezond en zat keurig op gewicht (4 kilo schoon aan de haak) en gaf geen kik bij het prikje.
Teigetje was een ander verhaal. Wij moesten hem letterlijk zijn mandje uitschudden (op de grond), want meneer had op eens leek het wel meer dan 4 poten. Op de grond gezeten pakte ik hem voordat hij aan kon vallen en deponeerde hem op de behandeltafel voordat hij grom of mauw kon zeggen. Toen kwam het onderzoek. Hij schreewde moord en brand omdat de arts hem in zijn oortjes wilde kijken. Zijn hartslag werd overstemd door akelig gegrom en in zijn bek kijken was uit den boze. (by the way, het fitness eten doet hem goed voor zijn tandjes. Geen tandsteen). Maar bij het prikje werd hij een furie. Hij probeerde uit alle macht om in de hand van de arts te bijten, dus moest er een dikke deken over zijn kop heen.
Terug in zijn mandje haalde hij naar mij uit. Maar eind goed al goed. Prik gezet en de bobbel op zijn schouderblad is waarschijnlijk een vetbobbel.
Toen wij met katten en al de behandelruimte uitkwamen zaten de mensen geschokt te kijken.
tsja, je bent een rode duivel of niet. Thuis was meneer weer de lievigheid zelve. Maar bij de Perzikgaard....

Gewoon zomaar

Hare Poezelige Hoogheid

Dit is Lappie, onze Poezelige Hoogheid. Ze vind zichzelf echt een prinsesje en vrouwtje (ikke dus) ben slechts haar bediende. Als mevrouw iets van mij gedaan wil krijgen, dan gaat ze zitten op het ladekastje, waarop ook mijn snij-apparaat sta, zo dat ik niets kan doen. Als ik dan niet onmiddelijk in actie kom, begint Hare Poezelige hoogheid flink te kreunen. Nee, niet miauwen, maar kreunen. Net zolang totdat ik reageer, waarop ze dan hooghartig miauwt. Vervolgens moet ik haar verwennen. Dat wil zeggen aaien vanaf haar nek tot het puntje van haar staart (en nee, dat mag inderdaad nooit!! op eigen initiatief) of ik moet ter plekke alles laten vallen en opspringen om mevrouw van water te voorzien uit haar persoonlijke wastafel. Immers Poezelige Hoogheden drinken niet uit waterbakjes, dat ik wat voor de plebs onder het kattenvolk (haar adoptiefbroer Teigetje dus). En dan moet haar bediende het niet wagen om slechts de kraan te laten druppelen, nee ze wil dan het liefst nog dat ik haar gadesla tijdens het drinken. Dit alles onder het mom "Kijk eens hoe goed ik dat kan".

Eten is een heel ander verhaal. Als Poezelige Hoogheid eet je nooit uit een bakje, ok... alleen dan als je echt enorme honger hebt, maar anders doe je dat niet. Neen, een Poezelige Hoogheid wil haar eten van een speciaal voor haar gekochte matje (placemat in de volksmond). Niet te veel en niet te weinig. Nat voer is voor het gewone volk, nee Hare Poezelige Hoogheid eet alleen kwaliteits droogvoer. Dus waag het niet met een ordinaire zak "poes" voer van een of andere Super, nee alleen het beste is goed genoeg. Dus "Royal Canin" en sinds kort ook de "One" brokjes. Aangezien het "plebs" ook in huis rondparadeert moet het eten van Hare Poezelige Hoogheid op commando worden gedoseerd. Let wel, haar commando.

Snoepjes, nou liever niet, maar als het niet anders kan dan graag de "Catnip" snoepjes uit de dierenspeciaalzaak.

Spelen, dat doet een Hoogheid niet, dus hoe brengen wij onze tijd dan wel door.

1. Met het naar buiten staren

2. Met slapen op de Koninklijke Sofa (lees bedbank)

3. Met het slapen in de Koninklijke Watervoorziening (wastafel)

Nieuwe computer en zooitje

Een goede 3 weken geleden begon mijn oude trouwe pc kuren te vertonen. De harde schijf ratelde al een poosje, maar goed dat was ik inmiddels wel gewend. Aangezien we een nieuwe stofzuiger nodig hadden, gingen we even naar de BCC hier op het "dorp". Daar vandaan gekomen hadden we naast een stofzuiger ook meteen maar een fotoprinter meegenomen (HP7100) met losse inktcardridges. Ik was het zo zat om steeds met raar gekleurde foto's te zitten, omdat dan 1 van de tankjes in de cardridge leeg was.
Bij het installeren van de printer ging het helemaal mis. De pc liep vast of klapte er uit. Ergenis al om. Uiteindelijk deed zelfs "PC Angel" het niet meer, dus toen maar besloten om Windows opnieuw te installeren. Aangezien dit ook niet meer zonder slag of stoot ging toen maar heel de pc geformateerd. Lang leve {Format C: }. Enfin windows er op gezet en de benodigde programma's, maar het kreng bleef haperen. Buurjongen (JW) niet te bereiken, dus zondags (lang leve koopzondag) maar een nieuwe gehaald bij Saturn. En snel dat deze is. Bleek nu.. onze harde schijf was stervende, zeg maar gerust dood.
Buurjongen heeft hem nog een beetje op kunnen kalefateren, maar een paar dagen later hoorde ik M naast mij vloeken en zuchten en kreunen. PC had wederom de geest gegeven. Schijf was nu definitief gestorven. Afgelopen zaterdag heeft M nieuwe HD (harde schijf) gekocht en een nieuwe muis (want ik had de oude een beetje gedood).
Dus nu hebben we 2 prima hardwerkende pc's. Ook wat gezelliger 's avonds. Zitten we samen achter onze pc's. Ik te scrapen en te mailen en op mijn scrapgroepen te kijken en M zijn ding te doen.

Waar laat je je spullen als er op eens 1 bureau leeg moet? Nu gewoon... op de bedbank (hij is nu overigens weer zo goed als opgeruimd)

Where do you leave your stuff if 1 desk should be cleared? Well, easy, leave it on the sofa. (btw it is now as good as empty)

About 3 weeks ago my old computer started to behave strangly. The Hard Disk did rumble since a little time, but I never paid any notions to it. Since we needed a new vacuum cleaner, we went to the appliance store here in town. We left not only with a vacuum cleaner but also with a brand new HP photoprinter (the 7100) with single color ink tanks. My old HP had an ink tank with 3 colors in it and everytime 1 of those colors was empty. Back at home I wanted to install my new printer, but my computer didn't like it. It blocked and nothing we did made it go back at work again. Even the "pc Angel" didn't start up. So the only thing left was to format the Hard disk and to start with a clean disk. The other day the computer still didn't function as it should be, so we decided to buy another one at Saturn. Long live the shopping Sundays in Rotterdam.
The boy next door (JW) gave medical care to our old HD and the computer worked fine for about a few days. M usted it a lot, but only a few days later the HD died definitvely so he bought last saturday a new HD and a new mouse (since I had killed the old one, because the HD didn't work correctly).
You can see us sitting at night together in our computer / my scrapbook room. M doing his thing and I am mailing, talking at my scrapbooking groups and scrapbooking.

Het dienblad van de theeglazen is perfect om in te slapen toch?!

The tea tray from the tea glasses is the perfect sleeping pit, right?!