Samen naar Flubber kijken.
Ik zal mijn medemensjes via deze blog op de hoogte houden van alles wat mij bezighoudt. Dus bereid je maar voor op beelden en verhalen over mijn rooie je-weet-wel kater en schildpadpoes, mijn belevenissen in de klas en mijn leven tijdens en na de geboorte van ons mooie meisje.
donderdag, januari 25, 2007
Gezellig gecropt met Marinka
Zondagmiddag kwam Marinka met 2 van de 3 kiddo's naar Spijkenisse voor een gezellig middagje scrappen en kletsen. Even voordat ze weggingen terug naar huis deze foto geschoten van Tessa en Remco.
Samen naar Flubber kijken.
Samen naar Flubber kijken.
donderdag, januari 18, 2007
Storm over Nederland
Waarnemingen van weerstation Rotterdam van 17 januari 20:15 - 18 januari 20:15.Het is officieel. Er is een weeralarm afgegeven en er zijn waarschuwingen uitgegaan dat de mensen maar beter niet de deur uit kunnen gaan.
Vanmorgen vroeg viel het nog wel mee. De regen kwam alleen met bakken uit de hemel. Toen ik om kwart over acht ons kikkertje instapte om naar mijn werk te gaan kon ik niet vermoeden dat dit ook betekende dat ik nog geen vijfendertig minuten later er weer uitstapte ... jawel, bij ons voor de deur. Er was geen beginnen aan om Spijkenisse te verlaten. Alle wegen richting de 2 exits (dwz. Hartelbrug of Spijkenisserbrug) waren verstopt en toen ik na 20 minuten op alternatief 2 slechts een luttele 10 -15 meter verder was gekomen besloot ik rechtsomkeert te maken en huiswaarts te keren. Zo gezegd, zo gedaan. School gebeld, dat ik het een half uur later opnieuw zou proberen. Een half uur later waren de problemen opgelost en toen was ik binnen 20 minuten in Schiedam.
De leerlingen waren in de les net zo omstuimig als het weer buiten en bij iedere harde windvlaag hoorde je wel een leerling "zo he" zeggen. En dat terwijl het grote geweld nog moest losbarsten. Om half twee, zo'n tien minuten nadat het zesde lesuur was gestart hoorde ik ineens Hans, de conrector omroepen. De telefoonlijnen stonden nogal roodgloeiend vanwege telefoontjes van verontruste ouders, immers de storm zou nog erger worden. Er was dus na beraad van de directie besloten om de leerlingen per direct vrijaf te geven. Rest van het verhaal kon ik niet meer horen, omdat de leerlingen in een uitbundig gejuich losbarstten. Ook aan ons leraren werd verzocht om naar huis te gaan. Vinden ook wij helemaal niet erg.
De toerit naar de snelweg stond nogal vast, maar ik zag het verkeer op de andere baan nog wel rijden. Dit was vreemd. Maar even later zag ik de oorzaak hiervan. Een vrachtwagen was gekanteld, de chauffeur in de ziekenwagen geplaatst en een andere vrachtauto stond langs de kant. De weg was dus tijdelijk afgesloten geweest. Verder zonder al te veel problemen in Spijkenisse aangekomen.
Thuisgekomen wist ik niet hoe snel ik naar binnen wilde, echter onze rooie dacht hier heel anders over. Ik had de deur nog niet open gedaan om naar binnen te stappen en meneer stond al weer buiten. Nu ja, hij vond het ook niet leuk. Dan maar schuilen onder de grote plant en wegrennen als vrouwtje je wil pakken. Hoe krijg je zo'n rood monstertje binnen? Nou, men neme de emmer voer en een bakje en doet voer in het bakje. Men laat de deur open staan en stapt 3-4 passen uit het zicht van rode monstertjes. Aangezien dit rode monstertje van zichzelf vindt dat er altijd meer inkan, kwam hij dus op het bakje af als vliegen op een pot met honing. Snel deur dicht en bakje voer verwijderd.
Schade bij ons als gevolg van storm en regen:
Vanmorgen vroeg viel het nog wel mee. De regen kwam alleen met bakken uit de hemel. Toen ik om kwart over acht ons kikkertje instapte om naar mijn werk te gaan kon ik niet vermoeden dat dit ook betekende dat ik nog geen vijfendertig minuten later er weer uitstapte ... jawel, bij ons voor de deur. Er was geen beginnen aan om Spijkenisse te verlaten. Alle wegen richting de 2 exits (dwz. Hartelbrug of Spijkenisserbrug) waren verstopt en toen ik na 20 minuten op alternatief 2 slechts een luttele 10 -15 meter verder was gekomen besloot ik rechtsomkeert te maken en huiswaarts te keren. Zo gezegd, zo gedaan. School gebeld, dat ik het een half uur later opnieuw zou proberen. Een half uur later waren de problemen opgelost en toen was ik binnen 20 minuten in Schiedam.
De leerlingen waren in de les net zo omstuimig als het weer buiten en bij iedere harde windvlaag hoorde je wel een leerling "zo he" zeggen. En dat terwijl het grote geweld nog moest losbarsten. Om half twee, zo'n tien minuten nadat het zesde lesuur was gestart hoorde ik ineens Hans, de conrector omroepen. De telefoonlijnen stonden nogal roodgloeiend vanwege telefoontjes van verontruste ouders, immers de storm zou nog erger worden. Er was dus na beraad van de directie besloten om de leerlingen per direct vrijaf te geven. Rest van het verhaal kon ik niet meer horen, omdat de leerlingen in een uitbundig gejuich losbarstten. Ook aan ons leraren werd verzocht om naar huis te gaan. Vinden ook wij helemaal niet erg.
De toerit naar de snelweg stond nogal vast, maar ik zag het verkeer op de andere baan nog wel rijden. Dit was vreemd. Maar even later zag ik de oorzaak hiervan. Een vrachtwagen was gekanteld, de chauffeur in de ziekenwagen geplaatst en een andere vrachtauto stond langs de kant. De weg was dus tijdelijk afgesloten geweest. Verder zonder al te veel problemen in Spijkenisse aangekomen.
Thuisgekomen wist ik niet hoe snel ik naar binnen wilde, echter onze rooie dacht hier heel anders over. Ik had de deur nog niet open gedaan om naar binnen te stappen en meneer stond al weer buiten. Nu ja, hij vond het ook niet leuk. Dan maar schuilen onder de grote plant en wegrennen als vrouwtje je wil pakken. Hoe krijg je zo'n rood monstertje binnen? Nou, men neme de emmer voer en een bakje en doet voer in het bakje. Men laat de deur open staan en stapt 3-4 passen uit het zicht van rode monstertjes. Aangezien dit rode monstertje van zichzelf vindt dat er altijd meer inkan, kwam hij dus op het bakje af als vliegen op een pot met honing. Snel deur dicht en bakje voer verwijderd.
Schade bij ons als gevolg van storm en regen:
- lekkage bij kunststof kozijn (lang leve het failliete Exacta)
- Een conifeer die op halfzeven hangt. Wordt spannend morgenochtend of hij dan nog staat of al ligt.
- Omgewaaide bloempotten.
Van mijn ouders hoorde ik dat het winkelcentrum Walburg (mijn favoriete hangplek toen ik nog middelbare scholier was - om te winkelen dan en in rond te slenteren) de hele dag was afgesloten omdat de glazen dakplaten dreigden te vallen.
Wat links naar nieuwsberichten:
woensdag, januari 17, 2007
Wii .... wie zeg je?? nou de wii..
Zo rond 16 december kwam hij bij ons in huis. De wii, Nintendo's nieuwste spelconsole. Overal was hij uitverkocht en alleen op internet (marktplaats) kon hij nog tegen woekerprijzen daags na zijn release verkregen worden. Echter, met een beetje bellen sta je zo op de wachtlijst en wat schetste mijn verbazing. Ik stond zelfs op de derde plaats.
En zo gebeurde het dat ik op de vrijdagmiddag na thuiskomst uit school zie dat er een berichtje op het antwoord apparaat staat. De wii is binnen. Ik stuiterde zowat mijn kikkertje in en al huppelend kwamen wij aan op het Dorp (zoals een rechtgeaarde Spijkenisse zijn stadscentrum noemt) alwaar ik een half uur later nog vrolijker vandaan huppelde met dit keer ook de kostbare wii naast mij.
Toen M. thuiskwam snel geinstalleerd en toen kon het grote plezier beginnen.
Wij hebben de hele avond gebowled en het leuke is dat het net echt lijkt als je de dolby surround aan hebt.
Met oud en nieuw moesten mijn ouders er ook aan geloven en het wonder van de wii geschiedde. Zij vonden het geweldig. Wat een lol hadden we met elkaar en dat allemaal rondom een spelcomputer.
En zo gebeurde het dat ik op de vrijdagmiddag na thuiskomst uit school zie dat er een berichtje op het antwoord apparaat staat. De wii is binnen. Ik stuiterde zowat mijn kikkertje in en al huppelend kwamen wij aan op het Dorp (zoals een rechtgeaarde Spijkenisse zijn stadscentrum noemt) alwaar ik een half uur later nog vrolijker vandaan huppelde met dit keer ook de kostbare wii naast mij.
Toen M. thuiskwam snel geinstalleerd en toen kon het grote plezier beginnen.
Wij hebben de hele avond gebowled en het leuke is dat het net echt lijkt als je de dolby surround aan hebt.
Met oud en nieuw moesten mijn ouders er ook aan geloven en het wonder van de wii geschiedde. Zij vonden het geweldig. Wat een lol hadden we met elkaar en dat allemaal rondom een spelcomputer.
Abonneren op:
Posts (Atom)